top of page

Ένας Μελομακαρονάκης γεμάτος συναισθήματα



Τα συναισθήματα είναι μέρος της καθημερινότητας των παιδιών, όμως συχνά δεν βρίσκουν χώρο να εκφραστούν με λόγια. Στην τάξη, η συναισθηματική αγωγή δεν χρειάζεται μεγάλες εξηγήσεις· χρειάζεται αφορμές, ασφάλεια και χρόνο.

Ο Μελομακαρονάκης γίνεται ένας ήρωας–μεσολαβητής. Μέσα από το παιχνίδι, την αφήγηση και τη δημιουργία, βοηθά τα παιδιά να μιλήσουν για τη χαρά, τον φόβο, τον θυμό και όσα ακόμη νιώθουν, χωρίς να εκτεθούν και χωρίς να πιεστούν.

Τα συναισθήματα μεταφέρονται πάνω στο πρόσωπό του, στις ιστορίες του και στις κινήσεις των παιδιών.

Στο άρθρο αυτό συγκεντρώνουμε απλές δραστηριότητες συναισθηματικής αγωγής που μπορούν να εφαρμοστούν στην τάξη, με στόχο όχι να αλλάξουν τα συναισθήματα των παιδιών, αλλά να τους δώσουν χώρο να τα αναγνωρίσουν και να τα εκφράσουν με ασφάλεια.

Πώς νιώθει ο Μελομακαρονάκης;

Διαχείριση συναισθημάτων μέσα από το παιχνίδι και την αφήγηση

Υλικά
  • πλαστελίνη ή play dough (καφέ ή ό,τι υπάρχει)

  • μικρό χαρτόνι ή επιφάνεια εργασίας

  • μολύβια, οδοντογλυφίδα ή ξυλάκι

  • κάρτες συναισθημάτων (χαρά, λύπη, θυμός, φόβος, αγάπη κ.ά.)

  • (προαιρετικά) η κούκλα ή εικόνα του Μελομακαρονάκη

🌱 Βήμα 1: Φτιάχνουμε το κεφαλάκι

Δίνουμε στα παιδιά την πλαστελίνη και λέμε:

«Σήμερα δεν θα φτιάξουμε όλο τον Μελομακαρονάκη.Θα φτιάξουμε μόνο το κεφαλάκι του…γιατί σήμερα θα ασχοληθούμε με το πώς νιώθει.»

Τα παιδιά:

  • πλάθουν ένα στρογγυλό κεφάλι

  • το ακουμπούν μπροστά τους

  • δεν βάζουμε ακόμη πρόσωπο

📖 Βήμα 2: Η ιστορία

Αφηγούμαστε ήρεμα:

«Ο Μελομακαρονάκης σήμερα θύμωσε.Οι φίλοι του δεν τον έπαιζανκαι εκείνος ένιωσε μόνος και θυμωμένος.»

Σταματάμε εδώ.Δεν εξηγούμε, δεν σχολιάζουμε.

✏️ Βήμα 3: Σχεδιάζω το συναίσθημα

Ρωτάμε απαλά:

«Πώς νομίζεις ότι είναι το πρόσωπό του τώρα;»

Τα παιδιά:

  • με μολύβι ή ξυλάκι

  • σχεδιάζουν το θυμωμένο πρόσωπο στο κεφαλάκι

    • φρύδια

    • στόμα

    • μάτια

Δεν διορθώνουμε.Δεν συγκρίνουμε.

👉 Κάθε πρόσωπο είναι σωστό.

🃏 Βήμα 4: Οι κάρτες συναισθημάτων

Απλώνουμε τις κάρτες συναισθημάτων.

Ρωτάμε:

  • «Ποια κάρτα ταιριάζει με το πρόσωπο του Μελομακαρονάκη;»

  • «Θέλεις να διαλέξεις μία;»

Το παιδί:

  • δείχνει την κάρτα

  • ή απλώς την ακουμπά δίπλα στο κεφαλάκι

👉 Δεν είναι τεστ. Είναι αναγνώριση.


και εδώ



Βήμα 5: Η ιστορία πίσω από το πρόσωπο

Ανοίγουμε χώρο για αφήγηση:

  • «Τι έγινε και θύμωσε;»

  • «Τι θα ήθελε να πουν οι φίλοι του;»

  • «Τι θα τον βοηθούσε;»

Το παιδί:

  • μιλά σε πρώτο ή τρίτο πρόσωπο

  • ή μιλά μέσα από τον Μελομακαρονάκη

👉 Αν κάποιο παιδί δεν θέλει να μιλήσει, το σεβόμαστε απόλυτα.

Βήμα 6: Ήρεμο κλείσιμο

Κλείνουμε με μια απλή φράση:

«Όλα τα συναισθήματα είναι εντάξει.Και ο Μελομακαρονάκης, όπως κι εμείς,μαθαίνει σιγά σιγά τι να τα κάνει.»

Μπορούμε:

  • να ισιώσουμε απαλά το πρόσωπο

  • ή να το αφήσουμε όπως είναι, χωρίς λύση.

Παιδαγωγικά οφέλη

Η δραστηριότητα βοηθά τα παιδιά να:

  • αναγνωρίζουν βασικά συναισθήματα

  • τα εκφράζουν με ασφάλεια και απόσταση (μέσα από τον ήρωα)

  • συνδέουν συναίσθημα–ιστορία–πρόσωπο

  • ακούν χωρίς να διακόπτουν

  • νιώθουν ότι τα συναισθήματα χωράνε στην τάξη.

🤍 Μικρή, πολύ σημαντική σημείωση

Δεν ζητάμε λύσεις.Δεν «διορθώνουμε» τον θυμό.

Δίνουμε χώρο.

Και αυτό από μόνο του είναι θεραπευτικό.

Μελομακαρονάκης
Μελομακαρονάκης

🍪 Πώς νιώθει ο Μελομακαρονάκης; – Ο Φόβος


Υλικά
  • πλαστελίνη ή play dough

  • μολύβι ή ξυλάκι

  • κάρτα συναισθήματος «φόβος»

    Η ιστορία

Λέμε ήρεμα:

«Ο Μελομακαρονάκης φοβάται.Είναι μόνος στο σκοτάδικαι ακούει έναν θόρυβο που δεν γνωρίζει.»

Σταματάμε εδώ.

✏️ Σχεδιάζω το πρόσωπο

Ρωτάμε:

«Πώς είναι το πρόσωπό του όταν φοβάται;»

Τα παιδιά:

  • πλάθουν το κεφαλάκι

  • σχεδιάζουν μάτια, στόμα, φρύδια

  • δεν διορθώνουμε, δεν σχολιάζουμε

Η κάρτα του φόβου
ο Μελομακαρονάκης φοβάται
ο Μελομακαρονάκης φοβάται

Δείχνουμε την κάρτα «φόβος» και ρωτάμε:

  • «Ταιριάζει με το πρόσωπο;»

  • «Θέλεις να την ακουμπήσεις δίπλα;»

Μικρή αφήγηση

Όποιο παιδί θέλει λέει:

  • «Τι φοβάται ο Μελομακαρονάκης;»

  • «Τι θα τον βοηθούσε;»

Αν δεν θέλει, απλώς ακούει.

🌙 Ήρεμο κλείσιμο

Κλείνουμε λέγοντας:

«Όταν φοβόμαστε, δεν είμαστε μόνοι.Και ο φόβος μικραίνει όταν τον λέμε.»

 Τι καλλιεργεί
  • αναγνώριση του φόβου

  • λεκτική ή μη λεκτική έκφραση

  • αίσθημα ασφάλειας

  • ενσυναίσθηση

Πώς νιώθει ο Μελομακαρονάκης; – Η Χαρά

Ο Μελομακαρονάκης χαίρεται
Ο Μελομακαρονάκης χαίρεται

Υλικά
  • πλαστελίνη ή play dough

  • μολύβι ή ξυλάκι

  • κάρτα συναισθήματος «χαρά»

Η ιστορία

Λέμε με ζεστό τόνο:

«Ο Μελομακαρονάκης σήμερα νιώθει χαρούμενος.Οι φίλοι του τον κάλεσαν στο παιχνίδικαι όλοι γελούν μαζί.»

✏️ Φτιάχνω το χαρούμενο πρόσωπο

Ρωτάμε:

«Πώς είναι το πρόσωπό του όταν χαίρεται;»

Τα παιδιά:

  • πλάθουν το κεφαλάκι

  • σχεδιάζουν χαμόγελο, λαμπερά μάτια

  • μπορούν να προσθέσουν φρύδια, λακκάκια, καρδούλες

👉 Κάθε χαμόγελο είναι διαφορετικό — και όλα σωστά.

🃏 Η κάρτα της χαράς

Δείχνουμε την κάρτα «χαρά» και λέμε:

  • «Ταιριάζει με το πρόσωπο του Μελομακαρονάκη;»

Το παιδί:

  • δείχνει ή ακουμπά την κάρτα δίπλα στο κεφαλάκι.

Μικρή αφήγηση

Όποιο παιδί θέλει λέει:

  • «Τι έκανε τον Μελομακαρονάκη χαρούμενο;»

  • «Με ποιον ήταν μαζί;»

(Μπορεί να μιλήσει σε τρίτο πρόσωπο — πάντα πιο ασφαλές.)

☀️ Ήρεμο, φωτεινό κλείσιμο

Κλείνουμε λέγοντας:

«Η χαρά μεγαλώνει όταν τη μοιραζόμαστε.Και ο Μελομακαρονάκης τη χαρίζει απλόχερα.»
 Τι καλλιεργεί
  • αναγνώριση θετικών συναισθημάτων

  • έκφραση χαράς χωρίς υπερδιέγερση

  • ενσυναίσθηση και μοίρασμα

  • θετικό κλίμα στην ομάδα

Η φίλη του Μελομακαρονάκη
Η φίλη του Μελομακαρονάκη

Ο Μελομακαρονάκης μάς έδωσε την ευκαιρία να μιλήσουμε για συναισθήματα χωρίς βιασύνη και χωρίς σωστές ή λάθος απαντήσεις. Μέσα από το παιχνίδι, την αφήγηση και τη δημιουργία, τα παιδιά βρήκαν έναν ασφαλή τρόπο να αναγνωρίσουν, να εκφράσουν και να μοιραστούν όσα νιώθουν.

Οι δραστηριότητες συναισθηματικής αγωγής δεν έχουν στόχο να «λύσουν» τα συναισθήματα, αλλά να τα χωρέσουν μέσα στην τάξη. Να δείξουν στα παιδιά ότι όλα όσα νιώθουν έχουν θέση, αρκεί να τα κοιτάξουμε με φροντίδα και σεβασμό.

Ο Μελομακαρονάκης δεν δίνει απαντήσεις.Ανοίγει κουβέντες.Και αυτό, συχνά, είναι το πιο σημαντικό μάθημα.

Σχόλια


bottom of page